نسبت گردش مالی


سرمايه در گردش منفي براي برخي از شركت‌ها كه از گردش بالايي برخوردارند، مي‌تواند خوب باشد. كسب و كارهايی كه داراي خرده‌‌فروشی هستند وگردش موجودی کالای بالایی دارند و معاملات خود را بر مبنای پول نقد انجام می‌‌دهند، نياز به سرمایه‌‌ در گردش بسیار کمی دارند و مي‌توانند با پول نقدی که كسب مي‌نمايند، موجودی کالاهای خود را افزایش نسبت گردش مالی ‌دهند تا مجدداً آن‌ها را به فروش رسانده و درآمد کسب نمايند. علاوه بر اين، فروشندگان خرده‌فروشی قادر خواهند بود كه به مشتریان وام اعطا نمايند، تا بتوانند راحت‌تر محصولات آن‌ها را خريد نمايند و درآمد خود را به‌سادگی مديريت نمايند؛ بنابراین نیازی به مبالغ زیاد سرمایه‌‌ در گردش خالص نخواهند داشت. درواقع، پایین بودن این نسبت در این کسب‌وکارهاي خرده فروشي، مدیریت هوشمندانه‌ای است که به بهبود هر چه بيش‌تر شرایط شرکت کمک مي‌نمايد.

بررسی رابطه مدیریت گردش وجه نقد و عملکرد مالی شرکت های تولیدی پذیرفته شده دربورس اوراق بهادارتهران

هدف این پژوهشی، مطالعهی رابطه ی مدیریت وجه نقد و عملکرد مالی شرکت های تولیدی پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران و دوره زمانی پژوهشی سالهای 1388 تا 1392 بوده که 138 شرکت از طریق حذف سیستماتیک به عنوان نمونه انتخاب شده اند. برای تجزیه و تحلیل دادههای پژوهش در حالت تلفیقی (ترکیبی)، از مدل رگرسیونی چند متغیره استفاده گردید. متغیر وابسته این پژوهشی عمکرد مالی است که از نسبت Q توبین استفاده گردید. چرخهدی وجه نقد عملیاتی، چرخه ی تبدیل وجه نقد، دورهی وصول حسابهای دریافتنی، دورهی گردش موجودی کالا و دورهی پرداخت بدهیها، متغیرهای مستقل و میزان فروش و بدهی نیز به عنوان متغیرهای کنترلی استفاده شده است. یافتههای پژوهشی نشان میدهد که کاهش در چرخه ی وجه نقد عملیاتی (OCC)' چرخه ی تبدیل وجه نقد(CCC)، دورهی وصول حسابهای دریافتنی (DSO)، کاهش در دوره ی گردش موجودی کالا (DIO) بر خلاف کاهش در دوره ی پرداخت بدهی ها(DPO) باعث بهبود در عملکرد مالی شرکتهای تولیدی می شود

کلیدواژه ها:

نویسندگان

کارشناس ارشد حسابداری دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات هرمزگان

استادیار دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات هرمزگان

مراجع و منابع این مقاله :

لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :

  • دقیقی ماسوله مهرداد، 93، اولین کنفرانس بین المللی اقتصاد، مدیریت، . [ مقاله کنفرانسی ]
  • James R. Kroes, Andrew S. Manikas, (201 3). _ Cash .
  • Ebben, J. J. & Johnson, A. C. (2011) Cash conversion .
  • Farris, M. T. II & Hutchison, P. D. (2002). Cash-to-cash: .
  • Farris, M. T. II & Hutchison, P. D. (2003). Measuring .
  • Moss, J. D. & Stine, B. (1993). Cash conversion cycle .
  • Nerlove, M. (2005). Essays in Panel Data Econometrics Cambridge, England: .
  • Hsiao, C. (2007). Panel data analysis - Advantages and challenges. .
  • Gitman, L. J., Moses, E. A. & White, I. T. .
  • Soenen, L. A. (1993). Cash conversion cycle and corporate profitability. .
  • Churchill, N. C. & Mullins, J. W. (2001). How fast .
  • Richards, V. D. & Laughlin, E. J. (1980). A cash .
  • Stancill, J. (1987). When is there cash in cash flow? .
  • Randall, W. S. & Farris, M. T. II (2009). Supply .
  • Deloof, M. (2003). Does working capital management affect profitability of .
  • Garcia-Teruel, P. J. & Martinez- Solano, P. (2007). Effects of .
  • Capon, N., Farley, J. U. & Hoenig, S. (1990). Determinants .
  • Gill, A., Biger, N. & Mathur, N. (2010). The relationship .
  • Hofmann, E. & Kotzab, H. (2010). A supply-chain oriented approach .
  • Capkun, V., Hameri, A. P. & Weiss, L.A. (2009). On .
  • Klingenberg, B., Timberlake, R., Geurts, T. G. & Brown, R. .
  • Wernerfelt, B. & Montgomery, C. A. (1988). Tobin's Q and .

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

شناسه ملی سند علمی:

تاریخ نمایه سازی: 25 آذر 1395

نحوه استناد به مقاله :

در صورتی که می خواهید در اثر پژوهشی خود به این مقاله ارجاع دهید، به سادگی می توانید از عبارت زیر در بخش منابع و مراجع استفاده نمایید:

اخوان سیگاری، حسین و رنجبر، محمدحسین،1395،بررسی رابطه مدیریت گردش وجه نقد و عملکرد مالی شرکت های تولیدی پذیرفته شده دربورس اوراق بهادارتهران،اولین کنفرانس بین المللی دستاوردهای نوین پژوهشی در مدیریت،حسابداری و اقتصاد،تهران،https://civilica.com/doc/535575


در داخل متن نیز هر جا که به عبارت و یا دستاوردی از این مقاله اشاره شود پس از ذکر مطلب، در داخل پارانتز، مشخصات زیر نوشته می شود.
برای بار اول: ( 1395، اخوان سیگاری، حسین؛ محمدحسین رنجبر )
برای بار دوم به بعد: ( 1395، اخوان سیگاری؛ رنجبر )
برای آشنایی کامل با نسبت گردش مالی نحوه مرجع نویسی لطفا بخش راهنمای سیویلیکا (مرجع دهی) را ملاحظه نمایید.

علم سنجی و رتبه بندی مقاله

در بخش علم سنجی پایگاه سیویلیکا می توانید رتبه بندی علمی مراکز دانشگاهی و پژوهشی کشور را بر اساس آمار مقالات نمایه شده مشاهده نمایید.

مقالات پیشنهادی مرتبط

بررسی رابطه بین هزینه حقوق صاحبان سهام و ساختار سرمایه شرکت های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران

بررسی رابطه بین کیفیت گزارشگری مالی و ناکارایی سرمایه گذاری شرکت های پذیرفته در بورس اوراق بهادار تهران

مقالات فوق بر اساس داده کاوی مقالات مطالعه شده توسط پژوهشگران محاسبه شده است.

مقالات مرتبط جدید

ارائه مدل ریاضی برای حل مساله مسیریابی وسایل نقلیه، همراه با پنجره زمانی سخت و امکان تقسیم تحویل تقاضا در حالت چند محصولی

طرح های پژوهشی مرتبط جدید

اظهارنظر کارشناسی درباره: «لایحه اصلاح و دائمی نمودن قانون مدیریت خدمات کشوری» (۶ . فصل چهارم ساختار سازمانی)

اظهارنظر کارشناسی درباره: «طرح تبدیل وضعیت شاغلان دستگاه های دولتی دارنده گواهینامه قبولی شرکت در آزمون ادواری از سال ۱۳۸۰ تا سال ۱۳۹۶»

اظهارنظر کارشناسی درباره: «طرح تعطیلی روز پنجشنبه کلیه مراکز اداری و آموزشی و قضائی در کلیه استان ها و شهرستان ها همانند تهران»

سرمایه در گردش چیست و شناخت آن چه اهمیتی دارد؟

مکان شما: خانه 1 / وبلاگ ققنوس 2 / محصولات 3 / بازار غیر متمرکز 4 / سرمایه در گردش چیست و شناخت آن چه اهمیتی دارد؟.

«سرمایه در گردش» نشان‌دهندۀ تفاوت بین دارایی‌های جاری و هزینه‌های جاری یک نهاد است و به‌عنوان معیاری برای سنجش نقدینگی نهادها در یک بازۀ زمانی معین در نظر گرفته می‌شود.

سرمایه در گردش چیست و چگونه می‌توان آن را بهبود بخشید؟

«سرمایه در گردش» (‌ Working Capital) از اصطلاحات متداول در مفاهیم مالی و حسابداری است و می‌شود آن را « مجموعه دارایی‌ها با قابلیت گردش یا نقد شوندگی» در نظر گرفت که درواقع نوعی از دارایی‌های یک نهاد به‌حساب می‌آید. این عبارت در واقع نشان‌دهندۀ تفاوت بین دارایی‌های جاری یک نهاد و هزینه‌های جاری آن است و به‌عنوان معیاری برای سنجش نقدینگی و سلامت مالی نهادها در یک بازۀ زمانی معین در نظر گرفته می‌شود.

ماهیت سرمایه در گردش

این عبارت، هر نوع سرمایه و پول را شامل می‌شود. که در تولید یک محصول به‌ کار برود. البته این نسبت گردش مالی سرمایه شامل سرمایه‌های ثابت و تجهیزات نمی‌شود. به عبارتی این سرمایه بخشی از دارایی‌های جاری شرکت را تشکیل می‌دهد. برای توضیح شفاف‌تر، بهتر است دارایی‌های جاری را بشناسیم.

دارایی‌های جاری، دارایی‌هایی هستند که طی سال مالی جاری نقد می‌شوند. برای مثال پول نقد، سرمایه‌گذاری کوتاه‌مدت، موجودی انبار (درصورتی‌که در کوتاه‌مدت قابل‌فروش و تبدیل به پول نقد باشد)، حساب‌های دریافتی (مطالباتی که در کوتاه‌مدت بشود آن‌ها را به پول نقد تبدیل کرد) هم ‌شکل‌های دیگری از دارایی‌های جاری محسوب می‌شوند.

هر کسب‌وکار، علاوه بر دارایی‌های جاری، بدهی‌های جاری هم دارد. بدهی‌های جاری، بدهی‌هایی هستند که طی سال مالی جاری یا دوره مالی معین، قابل‌تبدیل به پول نقد باشند. اگر بدهی‌های جاری از دارایی‌های جاری یک شرکت کسر شود، سرمایه در گردش خالص به دست می‌آید که میزان واقعی دارایی‌های نقدی یک شرکت را نشان می‌دهد.

نسبت دارایی‌های جاری به بدهی‌ها

بررسی گردش سرمایه برای شناخت وضعیت مالی و نقدینگی یک کسب‌وکار اهمیت زیادی دارد. یکی از دلایل عمده‌‌‌‌ای که سرمایه‌گذاران جدی و حرفه‌‌ای تمایل دارند ترازنامه‌‌ مالی یک شرکت را مطالعه کنند، این است که بدانند شرکت چقدر گردش سرمایه دارد و وضعیت فعلی آن چگونه است.

اگر نسبت دارایی‌های جاری به بدهی‌های شرکت کمتر، یا به‌عبارت دیگر، اگر هزینه‌های جاری آن بیشتر از دارایی‌های جاری باشد، این نسبت به‌عنوان یک عملکرد منفی در جریان مالی تلقی خواهد شد. در مقابل، گردش سرمایه مثبت نشان می‌دهد که یک نهاد قادر است نیازهای جاری خود را تأمین مالی نموده، همچنین در زمینۀ رشد آتی آن نهاد سرمایه‌گذاری کند.

با این وجود گردش بالای سرمایه را همیشه و لزوماً نباید نشانه خوبی در نظر گرفت. چرا که ممکن است نشان‌دهنده این باشد که یک کسب‌وکار دارای موجودی بیش از اندازه و مازاد است که وجوه نقد اضافی خود را سرمایه‌گذاری نمی‌کند.

درک سرمایه در گردش

گردش سرمایه حقایق زیادی را در مورد وضعیت مالی یک کسب‌‌وکار و موقعیت نقدینگی کوتاه‌‌مدت به ما می‌گوید. این نسبت، تقریباً بیشتر از هر نسبت مالی یا محاسبات ترازنامه‌‌ای دیگر قابل اعتماد است.

برآوردهای گردش سرمایه از مجموعه دارایی‌ها و بدهی‌ها در ترازنامه شرکت به دست می‌آید. اگر یک کسب‌وکار، گردش سرمایه خالص مثبت قابل توجهی داشته باشد، می‌توان به پتانسیل سرمایه‌گذاری در توسعه و رشد آن امیدوار بود. اما در مقابل اگر بدهی‌های جاری از دارایی‌های جاری یک شرکت بیشتر یا هم‌تراز با آن باشد، احتمالاً در روند رشد یا بازپرداخت بدهی‌ها با مشکل مواجه شده و حتی با خطر ورشکستگی روبه‌رو باشد.

میزان گردش سرمایه یک کسب‌وکار معمولاً به نوع فعالیت آن بستگی دارد. بعضی از کسب‌وکارها که چرخه‌های تولید طولانی‌تری دارند، ممکن است نیاز به گردش سرمایه بیشتری داشته باشند. از طرف دیگر، کسب‌وکارهای خرده‌فروشی که روزانه با هزاران مشتری تعامل دارند، اغلب می‌توانند وجوه کوتاه‌مدت را بسیار سریع‌تر جمع‌آوری کنند و به گردش سرمایه کمتری نیاز دارند.

فرمول محاسبه سرمایه در گردش

برای محاسبه گردش سرمایه، کافی است دارایی‌های جاری را از هزینه‌های جاری کسر کنید. به این ترتیب:

سرمایه در گردش = دارایی‌های جاری – بدهی‌های جاری

برای مثال، فرض کنید یک شرکت ۱۰۰ هزار دلار دارایی جاری و ۳۰ هزار دلار هزینه یا بدهی جاری دارد. با استفاده از فرمول بالا می‌شود این‌طور نتیجه گرفت که این شرکت ۷۰ هزار دلار گردش سرمایه دارد. هنگامی که نتیجه این محاسبه مثبت است، بدان معنا خواهد بود که دارایی‌های جاری شرکت بیشتر از هزینه‌های جاری آن است. به بیان دیگر این شرکت بیش از اندازه منابع برای پوشش بدهی کوتاه مدت خود را دارد. گردش منفی سرمایه هم نشان‌دهنده نقدینگی ناکافی و مشکلات احتمالی در پرداخت تعهدات بدهی شرکت در زمان سررسید آن‌ها است.

اجزای سرمایه در گردش

تمام اجزای گردش سرمایه را می‌توان در ترازنامه یک شرکت یافت. دارایی‌های جاری فهرست‌شده شامل وجه نقد، حساب‌های دریافتی، موجودی کالا و سایر دارایی‌هایی است که انتظار می‌رود در کمتر از یک سال منحل یا به وجه نقد تبدیل شوند. بدهی‌های جاری هم شامل حساب‌های پرداختی، دستمزدها، مالیات و بخش جاری بدهی‌های بلندمدت است که ظرف یک سال سررسید می‌شود.

پول نقد و معادل‌های نقدی: تمام پولی که شرکت در اختیار دارد که شامل ارز خارجی و انواع خاصی از سرمایه‌گذاری‌ها مانند سرمایه‌گذاری بسیار کوتاه‌مدت است.

موجودی: تمام کالاهای فروخته نشده در حال ذخیره‌سازی که شامل مواد خام خریداری شده و محصول نیمه مونتاژ شده در دست ساخت، می‌شود.

حساب‌های دریافتی: کلیه مطالبات مربوط به نقدینگی برای اقلام موجودی که به‌صورت اعتباری فروخته شده‌اند.

دریافتی‌های لیست‌شده: تمامی انتظارات مربوط به وجه نقد حاصل از قراردادهای امضا شده فیزیکی را شامل می‌شود.

هزینه‌های پیش‌پرداخت: تمامی ارزش هزینه‌های پیش‌پرداخت شده در زمره سرمایه در گردش محاسبه خواهد شد. اگرچه ممکن است در صورت نیاز به پول نقد، بازگرداندن آن‌ها بسیار مشکل باشد، اما همچنان دارای ارزش کوتاه‌مدت هستند.

نمونه‌ای از سرمایه در گردش

در پایان سال ۲۰۲۱، مایکروسافت (MSFT) ۱۷۴.۲ میلیارد دلار دارایی جاری خود را گزارش کرد. این دارایی شامل وجه نقد، معادل‌های نقدی، سرمایه‌گذاری‌های کوتاه‌مدت، حساب‌های دریافتی، موجودی و سایر دارایی‌های جاری این نهاد است.

این شرکت همچنین ۷۷.۵ میلیارد دلار از بدهی‌های جاری شامل حساب‌های پرداختی، بخش‌های جاری بدهی‌های بلندمدت، غرامت انباشته، مالیات بر درآمد کوتاه‌مدت، درآمدهای کوتاه‌مدت به دست نیامده و سایر بدهی‌های جاری را در این گزارش اعلام کرد.

بنابراین، در پایان سال ۲۰۲۱، متریک سرمایه در گردش مایکروسافت ۹۶.۷ میلیارد دلار بود. با این حساب اگر مایکروسافت تمام دارایی‌های کوتاه‌مدت خود را نقد و تمام بدهی‌های کوتاه‌مدت را تصفیه کند، تقریباً ۱۰۰ میلیارد دلار پول نقد برایش باقی خواهد ماند.

چگونه می‌توان سرمایه در گردش را بهبود بخشید؟

کسب‌وکارها با افزایش دارایی‌های جاری، قادر خواهند بود گردش سرمایه خود را بهبود ببخشند. این افزایش دارایی‌ها شامل پس‌انداز پول نقد، ایجاد ذخایر موجودی بالاتر و پیش‌پرداخت هزینه‌ها است، به‌ویژه اگر منجر به تخفیف نقدی شود.

کسب‌وکارها همچنین می‌توانند گردش سرمایه را با کاهش بدهی‌های کوتاه‌مدت بهبود ببخشند. برای نمونه می‌توانند از استقراض یا وام در مواقع غیرضروری یا با سود بالا خودداری کنند و به‌عنوان جایگزین برای دریافت بهترین شرایط اعتباری در دسترس تلاش کنند.

سرمايه در گردش چيست؟

يكي از اصطلاحات بسيار رايج در حسابداري و مديريت مالي سرمايه در گردش است كه نشانگر امكان نقدپذيري براي يك فرد يا كسب و كار است. سرمايه در گردش در واقع نوعي دارايي بوده و به هر نوع سرمايه و پولي كه در توليد يك محصول به كار مي‌رود اشاره دارد اما نسبت گردش مالی شامل سرمايه‌هاي ثابت نمي‌گردد بلكه بخشي از دارايي‌هاي جاري شركت را تشكيل مي‌دهد كه در ادامه دارايي‌هاي جاري به طور كامل شرح داده شده است. علاوه بر آن سرمایه در گردش یکی از مولفه‌های بسیار مهم بازار بورس نیز است، زیرا که با کمک آن می‌توان متوجه این نکته شد که آیا یک سهام می‌تواند سود سازی داشته باشد یا برعکس. در اين مقاله قصد داريم كه به مبحث بسيار مهم سرمايه در گردش كه خود همان دارايي‌هاي جاري است بپردازيم.

دارايي جاري يا سرمايه در گردش چيست؟

دارايي‌هاي جاري، دارايي‌هايي هستند كه در طي سال مالي جاري يا دوره مالي مورد نظر قابل تبديل شدن به پول نقد باشند، بنابراين پول قطعا جزو دارايي‌هاي جاري‌ست. علاوه بر اين سرمايه گذاري‌هاي كوتاه مدتي كه به راحتي قابل فروش و قابل تبديل شدن به نقدينگي باشند هم جزو دارايي‌هاي جاري محسوب مي‌گردند. موجودي‌هاي انبار هم در صورتي كه در مدت زمان كمي قابل فروش و تبديل شدن به نقدينگي باشند، جزو دارايي‌هاي جاري محسوب مي‌گردند. شكل ديگري از دارايي‌هاي جاري، حساب‌هاي دريافتني هستند.به دارايي‌هاي جاري، سرمايه در گردش هم گفته مي‌شود.

سرمايه در گردش سرمايه در گردش خالص چيست؟

شركت‌ها علاوه بر دارايي‌هاي جاري، متقابلا داراي بدهي‌هاي جاري نيز هستند، كه به بدهي‌هايي كه به صورت معقول و منطقي در طي دوره مالي مورد نظر قابل تبديل شدن به نقدينگي باشند گفته مي‌شود. سرمايه در گردش خالص در واقع اختلاف بين دارايي‌هاي جاري و بدهي‌هاي جاري است. در واقع سرمايه در گردش خالص، ميزان واقعي دارايي‌هاي نقد يا نزديك به نقد شدن يك سازمان يا مجموعه است كه نيازها و هزينه‌هاي روزمره يك شركت را تامين مي‌كند.

علت اهميت موضوع سرمايه در گردش چيست؟

جهت شناخت وضعيت مالي و نقدينگي يك كسب و كار، مبحث سرمايه در گردش از اهميت بسيار زيادي برخوردار است. يكي از دلايل مطالعه ترازنامه مالي يك شركت توسط سرمايه‌گذاران همين موضوع سرمايه در گردش است، در واقع آن‌ها مي‌خواهند بدانند كه وضعيت فعلي شركت مورد نظر چگونه است و چقدر سرمايه در گردش دارد. سرمايه در گردش با خود حقايق زيادي را در رابطه با وضعيت مالي يك كسب و كار و موقعيت نقدينگي كوتاه مدت آن به همراه دارد. محاسبه نمودن سرمايه در گردش، از ساير محاسبات مالي راحت‌تر بوده و خيلي آسان مي‌توان به شماي كلي يك شركت دست پيدا نمود. در واقع مديران و سرمايه‌گذاران با استفاده از سرمايه در گردش قادر خواهند بود كه در يك نگاه چندين نكته را متوجه گردند.

در واقع سرمایه در گردش مانند دماسنج مالی شرکت‎‌هاست که هرچه فاصله بین دارایی‌ها و بدهی‌های کوتاه مدت شرکت کم‌تر باشد، نشان دهنده سالم‌تر بودن فرایند کاری شرکت است. نقطه مقابل آن هم زمانیست که میزان بدهی‌های شرکت از سرمایه آن بیش‌تر بوده که همان سرمایه در گردش منفی است که در این حالت احتمال ورشکستگی شرکت بسیار زیاد است. ممکن است شرکتی با وجود منفی بودن سرمایه در گردش خود همچنان به فعالیت اش ادامه دهد، اما قطعا این وضعیت پایدار نخواهد ماند.

سرمايه در گردش نشانگر چه مواردي است و چه كمكي مي‌كند؟

سرمايه در گردش در واقع معياري جهت محاسبه ميزان كارآمدي يك شركت محسوب مي‌گردد. از طريق سرمايه در گردش كه از تقسيم دارايي‌هاي جاري به بدهي‌هاي جاري به دست مي‌آيد، مي‌توان به توان شركت مورد نظر جهت پوشش بدهي‌هاي كوتاه مدت پي برد. اگر ميزان سرمايه در گردش كم تر از يك باشد، نشانگر سرمايه در گردش خالص منفي است و ميزان بدهي‌هاي جاري شركت بيش‌تر از دارايي‌هاي آن است و در نتيجه به سرمايه‌گذاران اين هشدار را مي‌دهد كه شركت مذكور جهت سرمايه گذاري مناسب نيست. يكي از مزايايي كه بررسي اين مفهوم به دنبال خواهد داشت، قابليت پيش بيني بحران‌هاي مالي است.

سرمایه در گردش در سنجش نقدینگی و نقد شوندگی چه نقشی دارد؟

سرمایه در گردش معیاری جهت سنجش نقدینگی و نقدشوندگی، بهره‌وری عملیاتی و سلامت مالی شرکت مورد نظر است که در صورتی که تفاوت بین دارایی‌ها و بدهی‌های جاری مثبت باشد، می‌توان انتظار داشت علاوه‌بر پرداخت بدهی‌ها، مبلغی هم برای سایر مخارج و هزینه‌های احتمالی شرکت وجود داشته باشد. همچنین شرکت قادر خواهد بود که از فرصت‌های سرمایه‌گذاری به منظور رشد وسودآوری هر چه بیش‌تر خود استفاده نماید. این در صورتی است که اگر دارایی‌های جاری از بدهی‌های جاری شرکت کم‌تر باشد، امکان دارد که در بازپرداخت بدهی‌های خود به مشکل بخورد و حتی منجر به ورشکستگی گردد.

سرمايه در گردش چه كمكي به كسب و كارها مي‌كند؟

از آنجا كه از طريق سرمايه در گردش مي‌توان به پيش‌بيني بحران‌ها پرداخت، در نتيجه به شركت‌ها اين امكان را مي‌دهد كه با آن‌ خيلي سريع و راحت مقابله نمايند. همچنين اين عامل مي‌تواند به توسعه و موفقيت شركت مورد نظر در ميان رقباي خود كمك نمايد.

چه کسب و کارها و مشاغلی به سرمایه در گردش نیاز دارند؟

به طور کلی کسب و کارهایی که زنجیره وار به هم متصل‌اند یا کسب و کارهای فصلی نسبت به کسب و کارهای سالانه به سرمایه در گردش بیش‌تری نیاز دارند. در این گونه کسب و کارها لازم است که چه شرکت فعالیت داشته باشد چه فعالیت نداشته باشد، بدهی‌ها در موعد مقرر خود پرداخت گردند، لذا هر چه نقدینگی شرکت در بانک بیش‌تر باشد بهتر خواهد بود.

مورد دیگر اینکه سرمایه در گردش استاندارد در صنایع مختلف با هم تفاوت دارند، پرا که برخی صنایع دارای تجهیزات گران قیمت یا روش‌های درآمدزایی متفاوتی هستند و نیاز است که با توجه به شرایطی که دارند، رویکرد متفاوتی در استفاده کردن از سرمایه در گردش خود داشته باشند.

یکی دیگر از مزیت‌‌های عمده مقایسه این مفهوم، پیش‌بینی نمودن بحران‌های مالی شرکت است؛ زیرا حتی شرکتی که از منابع مالی و ثابت بسیاری برخوردارند، در مواقعی که نتواند بدهی‌های خود را پرداخت کند، ورشکست خواهد شد.

ناكافي بودن ميزان سرمايه در گردش موجب چه مي‌گردد؟

ميزان ناكافي سرمايه در گردش در بهترين شرايط مي‌تواند منجر به فشارهاي مالي بر شركت، تعداد پرداخت‌هاي با تاخير به اعتبار دهندگان و فروشندگان گردد كه اين‌ها خود در نهايت كاهش نرخ اعتباري را به دنبال خواهد داشت. نرخ پايين اعتباري به معناي بهره بالاتر بانك‌ها و بازار اوراق بهادار است كه در مدت زمان طولاني ممكن است منجر به ضررهاي مالي بسيار زياد به يك شركت گردد، چرا كه قيمت سرمايه افزايش يافته و موجب كسب درآمد كم‌تر خواهد شد.

سرمايه در گردش

سرمايه در گردش منفي براي برخي از شركت‌ها كه از گردش بالايي برخوردارند، مي‌تواند خوب باشد. كسب و كارهايی كه داراي خرده‌‌فروشی هستند وگردش موجودی کالای بالایی دارند و معاملات خود را بر مبنای پول نقد انجام می‌‌دهند، نياز به سرمایه‌‌ در گردش بسیار کمی دارند و مي‌توانند با پول نقدی که كسب مي‌نمايند، موجودی کالاهای خود را افزایش ‌دهند تا مجدداً آن‌ها را به فروش رسانده و درآمد کسب نمايند. علاوه بر اين، فروشندگان خرده‌فروشی قادر خواهند بود كه به مشتریان وام اعطا نمايند، تا بتوانند راحت‌تر محصولات آن‌ها را خريد نمايند و درآمد خود را به‌سادگی مديريت نمايند؛ بنابراین نیازی به مبالغ زیاد سرمایه‌‌ در گردش خالص نخواهند داشت. درواقع، پایین بودن این نسبت در این کسب‌وکارهاي خرده فروشي، مدیریت هوشمندانه‌ای است که به بهبود هر چه بيش‌تر شرایط شرکت کمک مي‌نمايد.

وجود سرمایه در گردش اضافی چه تاثیری بر روند سرمایه‌گذاری دارد؟

وجود سرمایه در گردش اضافی می‌تواند به شرکت کمک نماید که از فرصت‌های سرمایه‌گذاری استفاده نماید. البته لازم است این نکته را هم در نظر داشته باشید که بالا بودن میزان سرمایه در گردش همیشه هم خوب نیست و در برخی مواقع می‌تواند نشان دهنده عدم مدیریت صحیح وجوه نقد و استفاده نکردن از فرصت‌های سرمایه‌گذاری باشد.

چگونه مي‌توان سرمايه در گردش را مديريت نمود؟

صاحبان مشاغل و کسب‌وکارهای کوچک، جدای از نوع حرفه و تعداد کارمندان خود، باید چرخه سرمایه در گردش شرکت خود یا مدت‌زمانی که از تولید یک محصول و خدمت تا زمان دریافت مبلغ آن محصول و خدمت گذشته است را کاملا درک نمایند. طولانی بودن این چرخه موجب می‌گردد که کسب‌وکار مورد نظر مدت زمان طولانی‌تری را بدون نقدینگی و سرمایه پشت سر بگذارد و در سرمایه‌گذاری یا پرداخت هزینه‌ها و تعهدات شرکت، اختلالات بیش‌تری ایجاد گردد.

بنا به این دلایل درک نمودن کامل فاکتورهای چرخه سرمایه در گردش برای بقای شرکت بسیار لازم و ضروری است و موجب مدیریت بهتر جریان نقدینگی شرکت می‌گردد. تمامی سرمایه‌گذاران و کارشناسان کسب‌وکارهای کوچک بر این باورند که نداشتن یک برنامه مدون و درست و پیش‌بینی نکردن مقدار نقدینگی لازم، یکی از عوامل اصلی ورشکست شدن کسب‌وکارهای کوچک است. با به‌کارگیری استراتژی‌های متنوع و بهینه در زمینه سرمایه در گردش، می‎‌توان به رشد شرکت و کسب و کار مورد نظر کمک نمود.

جهت محاسبه سرمایه در گردش چه نکاتی را باید مد نظر قرار داد؟

اگر قصد این را دارید که خودتان به محاسبه سرمایه در گردش و پردازش اطلاعات شرکتتان بپردازید باید با توضیحات و اصطلاحات موجود و رایج آشنایی و تسلط کافی داشته باشید. اما به دلیل اشتباهات ریز محاسباتی توصیه می‌گردد که این کار را به یک تیم ماهر بسپارید تا آن‌ها به محاسبه و پردازش سرمایه در گردش نسبت گردش مالی کسب و کار شما بپردازند، چرا که در صورت رخ دادن اشتباهات محاسباتی خسارت‌های هنگفت و جبران ناپذیری را ممکن است به بار آورید. با این حال اگر شخصا به انجام این کار می‌پردازید حتما نکات زیر را مد نظر خود قرار دهید:

سرمایه در گردش در حسابرسی شرکت

توجه داشته باشید که در محاسبات خروجی اعداد و ارقام ارائه شده، میزان دارایی‌های خالص به عنوان سرمایه محسوب شده باشد و همین‌طور دارایی‌های خالص هم به عنوان سرمایه در نظر گرفته شده و در حسابرسی مورد استفاده قرار داده شده است. هر کدام از این موارد بسیار مهم بوده و اختلاف زیادی را در اعداد و ارقام ایجاد می‌نمایند. در اصل آنچه باید محاسبه گردد سرمایه خالص است که به عنوان نسبت گردش مالی نسبت گردش مالی دست توانای شرکت‌ها محسوب می‌گردد.

سرمايه در گردش بدهی‌های جاری یا خالص

بدهی‌های جاری یا خالص یکی از پنهانی‌ترین ارقامی است که ممکن است حسابرسان در بررسی و محاسبات خود آن را لحاظ نکنند. در کنار دارایی‌های خالص همیشه بدهی‌های خالص و جاری نیز وجود دارند. در واقع این مورد بدان معناست که همزمان با وجود دارایی‌های جاری و خالص، برخی مخارج جاری یا به عبارت بهتر همان تنخواه نیز وجود دارد که باید مورد بررسی قرار داده شوند.

نسبت سرمایه در گردش چیست؟

نسبت سرمایه در گردش از تقسیم نمودن دارایی فعلی شرکت بر بدهی جاری آن محاسبه می‌گردد. عدد به دست آمده از این نسبت در واقع نشانگر سلامت نسبی شرکت و کسب و کار مورد نظر است. عدد به دست آمده همان نرخ سرمایه در گردش است، که اگر این نرخ بین 2/1 تا 2 باشد به معنای این است که شرکت دارای نقدینگی لازم و مورد نیاز جهت پرداخت بدهی‌هایش است. اگر نرخ سرمایه در گردش یک شرکت زیر 1 باشد، بدین معناست که شرکت مورد نظر دارای سرمایه در گردش منفی است و به سختی قادر به پرداخت بدهی‌های خود خواهد بود. در صورتی که این نرخ بالای 2 باشد بدین معناست که نقدینگی شرکت در حدی زیاد است که می‌تواند آن را در بخش‌های دیگر هم سرمایه گذاری نماید. البته لازم به ذکر است که نرخ سرمایه بیش‌تر از 2 همیشه هم نشانه خوبی نیست، چرا که نشان می‌دهد که یا موجودی کالا بیش از اندازه است یا اینکه شرکت مورد نظر وجوه نقد خود را سرمایه‌گذاری نکرده است. اغلب کارشناسان مربوطه در این حوزه بر این باورند که نسبت سرمایه در گردش بین 2/1 و 2 نسبت مناسب و معقولی برای شرکت‌ها است.

جمع بندی

همان‌طور که در این مقاله ذکر گردید مبحث سرمایه در گردش از فاکتورهای بسیار مهمی است که با رصد کردن و بررسی نمودن آن به راحتی می‌توان به سودساز بودن سهم یک شرکت پی برد چرا که سرمایه درگردش به طور مستقیم در سوددهی شرکت، میزان تولیدات آن و در نهایت در کسب سود آن بسیار موثر است. از این رو یکی از موارد مهمی که قبل از خرید یک سهم باید به آن پرداخته شود بحث سرمایه در گردش و محاسبه آن است که همان‌طور که شرح داده شد جهت محاسبه سرمایه در گردش، دارایی‌های خالص و بدهی‌های خالص شرکت باید مورد توجه قرار گیرد. در واقع نام دیگر سرمایه، پول است و سرمایه در گردش همان پولی است که شرکت در بانک گذاشته تا در صورت نیاز سریع آن را به وجه نقد تبدیل نموده و با آن امور روزانه خود را انجام دهد و نمایانگر بهره‌وری عملیاتی یک شرکت است.

یکی از بهترین روش ها برای مدیریت نقدینگی و سرمایه در گردش، ثبت کلیه اسناد و اطلاعات مالی در نرم افزار حسابداری است. به این شیوه می توانید در هر لحظه با استفاده از تراز آزمایشی وضعیت دارایی ها و بدهی های خود را مشاهده نمایید و از میزان سرمایه در گردش و دارایی های جاری و غیر جاری خود مطلع گردید. برای مشاهده دموی نرم افزار حسابداری آنلاین هوفر اینجا را کلیک کنید:

تکنیک های تجزیه و تحلیل نسبت های مالی

انتخاب اطلاعات مالي ، مقايسه و مشخص نمودن رابطه بين اطلاعات مالي ، تفسير و ارزيابي مقايسات و ارتباطات تعيين شده را تجزيه و تحليل صورتهاي مالي مي گويند .

تجزيه و تحليل صورت های مالی جدید فرآيندی است که ميزان انعکاس واقعيت های اقتصادی توسط ارقام حسابداری شرکت را ارزيابی می کند. ارزيابی ريسک حسابداری و کيفيت عايدات شرکت، برآورد قدرت سودآوری، انجام تعديلات لازم برای صورت های مالی در جهت انعکاس بهتر واقعيت های اقتصادی و کمک به تجزيه و تحليل مالی، از جمله وظايف تجزيه و تحليل صورتهای مالی می باشد.

استفاده کنندگان از این صورتهای مالی عموما استفاده کنندگان برون سازمانی هستند.(سهامداران، اعتبار دهندگان، بانکها…)

این افراد برای اینکه نهایت استفاده را از صورتهای مالی بکنند، باید توانایی تجزیه و تحلیل مالی را از روی ارقام مندرج در صورتهای مالی را داشته باشند. بنابراین در این پست این نسبتها و نحوه استفاده از آنها را به کوتاهترین شکل ممکن بیان میشود.

برای تجزیه و تحلیل نسبت های مالی چهار روش وجود دارد:

  1. روش تجزیه و تحلیل داخلی: که شامل مقایسه اقلام مندرج در یک صورتحساب با یکدیگر است.
  2. روش تجزیه و تحلیل مقایسه ای : که شامل مقایسه اقلام مندرج در صورتحسابهای چند دوره با یکدیگر است.
  3. روش تجزیه و تحلیل سرمایه در گردش: که شامل شناسایی عوامل موثر در تغییرات وضعیت مالی و کاهش و افزایش پول مورد نیاز موسسه است.
  4. روش تجزیه و تحلیل خطر: که شامل سنجش خطراتی که سرمایه گذاری موسسه با آن مواجه است، می باشد.

بنابراین نسبتهای زیر برای تجزیه و تحلیل صورتهای مالی از نوع روش تجزیه و تحلیل داخلی هستند.

اما برای تجزیه و تحلیل وضعیت مالی شرکتها چهار نوع نسبت مالی وجود دارد :

۱ . نسبتهای نقدینگی :

نشان دهنده توانایی شرکت برای پاسخگویی به تعهدات کوتاه مدت است:

نسبت جاری: از تقسیم داراییهای جاری بر بدهی های جاری بدست می آید.

هر چقدر این نسبت بزرگتر باشد، قدرت بازپرداخت بدهی جاری افزایش می یابد و طلبکاران با اطمینان خاطر بیشتر وام یا خدمات یا کالا در اختیار شرکت قرار خواهند داد. نسبت جاری به تنهایی ملاک تحلیل قرار نمی گیرد و نسبت مزبور همیشه با نسبت آنی مورد تجزیه و تحلیل قرار می گیرد.

نسبت آنی :از تقسیم دارایی های جاری منهای موجودی ها بر بدهی های جاری بدست می آید. این نسبت توانایی انجام تعهدات کوتاه مدت، با استفاده از دارایی های با نقدینگی بسیار زیاد را اندازه گیری می کند. زیرا در مقایسه با سایر دارایی های جاری، از نقدینگی کمتری برخوردارند.

این نسبت با متوسط صنعت مقایسه می شود تا تجزیه و تحلیل شود

۲ . نسبتهای ساختار سرمایه

نسبت هایی که نشان دهنده توانایی شرکت برای بازپرداخت بدهی های بلند مدت و کوتاه مدت است.

نسبت کل بدهی به ارزش ویژه: در نسبت گردش مالی محاسبه این نسبت کل بدهی اعم از جاری و بلند مدت را بر ارزش ویژه تقسیم می کنند. تجاوز این نسبت از ۱۰۰ درصد حکایت از آن می کند که حقوق مالی طلبکاران برسهامداران فزونی گرفته است.

نسبت بدهی جاری به ارزش ویژه : برای بدست آوردن این نسبت بدهی جاری را بر ارزش ویژه تقسیم می کنند. هرگاه میزان این نسبت از ۸۰ درصد تجاوز کند موسسه را مبتلای به مشکلات اقتصادی تشخیص می دهند.

نسبت بدهی بلند مدت به ارزش ویژه : این نسبت میزان ظرفیت وامگیری از منابع وام دهندگان را بیان می کند هر قدر این نسبت کوچک باشد، امکان اخذ وام برای موسه بیشتر خواهد شد.

نسبت دارایی ثابت به ارزش ویژه : از تقسیم دارایی ثابت خالص بر ارزش داراییهای مشهود حاصل می شود. معمولا حد بالای این نسبت را در صنایع ۱۰۰ درصد و در سایر موسسات تجاری ۷۵ درصد می دانند.

نسبت توان پرداخت بهره: از تقسیم سود قبل از بهره و مالیات (EBIT) بر بهره بدست می آید. این نسبت معرف قدرت شرکت در پرداخت بهره از محل سود شرکت است.

۳ . نسبتهای فعالیت :

این نسبتها، کاربرد منابع مالی یا دارایی های در اختیار مدیران را نشان می دهند.

نسبت دوره وصول مطالبات : معیار اندازه گیری مدت زمان لازم برای جمع آوری وجه نقد حاصل از فروش مشتریان است. ابتدا فروش خالص سالانه را بر ۳۶۵ روز سال تقسیم کرده و متوسط فروش روزانه را به دست می آوریم. سپس جمع مطالبات را اعم از حسابها و اسناد دریافتنی ( ولو این که تنزیل شده باشند) بر متوسط فروش روزانه تقسیم نموده و حاصل را حاکی از چگونگی وصول مطالبات می دایم. عده بسیاری معتقدند که دوره وصول مطالبات نباید ده تا پانزده روز بیشتر از مهلتی باشد که معمولا در فروش کالا به نسیه اعطا می شود. در مقایسه دوره وصول مطالبات شرکت ها مسلما می باید اختلاف شرایط فروش آنان را از لحاظ مهلت هایی که در فروش قائل می شوند، در نظر گرفت.

نسبت دوره گردش کالا و دفعات گردش کالا :برای محاسبه دفعات گردش کالا، اطلاعات لازم از صورتحساب سود وزیان (عملکرد سود و زیان) استخراج می شود. موجودی کالای اول دوره و موجودی کالای پایان دوره و بهای تمام شده کالای فروش رفته اطلاعاتی هستند که لازم می باشند. ابتدا از تقسیم مجموع موجودی کالای اول و آخر دوره بر عدد دو، میانگین کالا را مشخص می کنند و سپس بهای تمام شده کالای فروش رفته را بر متوسط موجودی کالا تقسیم می کنند تا دفعات گردش کالا معین شود. از تقسیم نسبت گردش مالی نمودن ۳۶۵ روز بر دفعات گردش کالا، دوره گردش کالا حاصل می گردد.

دوره گردش عملیات : موسسات فروشنده کالا دو نوع هستند. نوع اول موسساتی هستند که کالا را از منابع دیگر خریداری و به مشتری عرضه می کنند که این موسسات صرفا بازرگانی یا تجاری هستند. در این قبیل موسسات دوره گردش عملیات عبارتست از مجموع دوره گردش کالا و دوره وصول مطالبات.

دوره گردش عملیات در موسسات تجاری= دوره گردش کالا + دوره وصول مطالبات

دسته دوم موسسات فروشنده کالا، موسساتی هستند که کالاها را راسا می سازند و سپس می فروشند که به آنها تولیدی می گویند. دوره گردش عملیات در این موسسات بایستی شامل مدت زمانی که کالا ساخته می شود نیز باشد.

دورگردش عملیات در موسسات تولیدی= دوره ساخت کالا + دوره گردش کالا + دوره وصول مطالبات

نسبت فروش کالا یا گردش موجودی کالا : این نسبت را از تقسیم فروش خالص بر موجودی کالا به میزانی که در ترازنامه پایان سال منعکس است، بدست آورده اند. گرچه این نسبت را نمی توان حاکی از گردش واقعی کالا محسوب داشت زیرا صورت و مخرج کسر متناجس نیستند ولی مقایسه آن با شرکتهای مشابه زمینه ای را برای اظهار نظر پدید می آورد.

نسبت کالا به سرمایه در گردش : برای بدست آوردن این نسبت موجودی کالا بر سرمایه در گردش تقسیم شده است و نتیجه را مقیاسی برای سنجش میزان موجودی کالا و کم و زیاد بودن آن محاسبه میکنند. معمولا این نسبت نباید از ۸۰ درصد تجاوز کند.

نسبت گردش سرمایه جاری : نسبت گردش سرمایه جاری یا سرمایه در گردش بیان کننده چگونگی استفاده از سرمایه جاری در امر خرید و فروش کالا یا در مسیرهای اصلی شرکت است. نسبت مزبور در مقایسه با همین نسبت در سال های قبل مورد تحلیل قرار می گیرد. برای تعیین نسبت گردش سرمایه جاری بایستی فروش خالص را بر سرمایه در گردش تقسیم کنند تا نسبت گردش سرمایه جاری معین گردد.

دوره بازپرداخت بستانکاران : دوره پرداخت به بستانکاران برای برنامه ریزی و بودجه بندی پرداخت به بستانکاران در هر ماه و میزان وجه نقدی که شرکت باید هر ماه برای پرداخت به بستانکاران فراهم سازد، به کار می رود. ضمنا بستانکاران نیز محاسبه تاریخ دریافت طلب خود از شرکت را پیش بینی می کنند. برای محاسبه بایستی ایام یکسال را بر دفعات پرداخت به بستانکاران تقسیم کنند و برای تعیین دفعات بازپرداخت به بستانکاران بایستی قیمت تمام شده کالای خریداری شده دوره را بر متوسط بستانکاران تقسیم کنند و برای تعیین متوسط بستانکاران، مجموع مانده حسابهای پرداختنی تجاری و اسناد پرداختنی تجاری یا بستانکاران تجاری را در ابتدا و پایان دوره مالی را بر دو تقسیم می نمایند.

بیشترین گردش مالی تعاونی های جهان در سال ۲۰۱۸

بیشترین گردش مالی تعاونی های جهان در سال ۲۰۱۸

بررسی های آماری نشان می دهد که کشور ژاپن با بالاترین گردش مالی، رتبه نخست تعاونی های برتر جهان در حوزه کشاورزی و صنایع غذایی در سال ۲۰۱۸ را به خود اختصاص داده و تعاونی های بخشهای کشاورزی و بیمه در رتبه اول و دوم تعاونی های برتر به لحاظ گردش مالی قرار داشتند.

به گزارش ایسنا، گزارشهای جهانی حاکی از آن است که ۱۰ درصد شاغلان در سراسر جهان در تعاونی‌ها مشغول به کار بوده و منبع اصلی درآمدشان از کسب و کارهای تعاونی است. در سال ۲۰۱۷ حدود دو میلیون و ۹۳۷ هزار و ۳۲۳ شرکت تعاونی در جهان فعالیت داشتند و بیش از ۲۷۹ میلیون نفر معادل ۱۰ درصد شاغلین جهان در این تعاونی‌ها مشغول کار بوده اند.

مرکز آمار و اطلاعات راهبردی وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی در گزارشی به بررسی رتبه بندی تعاونی های جهان به لحاظ تعداد شاغلین و گردش مالی پرداخته است. طبق گزارش رصد تعاونی ها در جهان که در سال ۲۰۲۰ بر اساس داده های مالی سال ۲۰۱۸ منتشر شده است، ۳۰۰ تعاونی برتر جهان به دو طریق رتبه بندی شده اند، یکی بر اساس گردش مالی و دیگری بر اساس نسبت گردش مالی به سرانه تولید ناخالص داخلی که در این رتبه بندی، وزن اقتصادی و خصوصیات اصلی بزرگترین شرکتهای تعاونی از جمله تعداد شاغلین، در سراسر جهان ارائه شده است.

بررسی ۳۰۰ تعاونی برتر بر اساس گردش مالی در سال ۲۰۱۸ نشان می دهد که بخشهای کشاورزی با ۱۰۴ بنگاه اقتصادی و بیمه با ۱۰۱ بنگاه اقتصادی به عنوان بزرگترین بخش اقتصادی در رتبه های اول و دوم قرار دارند.

بیشتر تعاونیهای بزرگ در ۳۰۰ رتبه برتر از صنعتی ترین کشورها مانند ایالت متحده آمریکا با ۷۴ بنگاه اقتصادی، فرانسه ۴۴ بنگاه اقتصادی و آلمان ۳۰ بنگاه اقتصادی هستند.

بررسی رتبه بندی تعاونی های برتر جهان در حوزه کشاورزی و صنایع غذایی نشان می دهد که کشورهای ژاپن، کره، آمریکا آلمان، نیوزلند، هلند و دانمارک جزو رتبه بندی ده تعاونی برتر جهان در سال ۲۰۱۸ بوده اند.

امروزه تعاونیهای کشاورزی در تمام کشورهای جهان وجود دارند و از کشت محصولات کشاورزی و دامداری گرفته تا فرآوری صنعتی محصولات کشاورزی و حیوانات را شامل می شوند.

تعاونی کشاورزی در کشورهای توسعه یافته و در حال توسعه سهم بسزایی در امنیت غذایی افراد دارند و به کاهش فقر در مناطق مختلف جهان کمک می کنند.

در حوزه تعاونی‌های صنعت و خدمات نیز کشورهای آمریکا، اسپانیا، ایتالیا، ژاپن و دانمارک جزو تعاونی های برتر این بخش در جهان در سال ۲۰۱۸ به لحاظ گردش مالی بودند.
به گزارش ایسنا، تعاونیهای صنعت و خدمات، شامل تعاونی های است که در بخشهای صنعتی به استثنای صنایع غذایی فعالیت می کنند، همچنین شرکتهای تعاونی که فعالیت اقتصادی آنها در زمینه خدمات است، شامل تعاونی‌های کارگری در بخش ساخت و ساز و تعاونی های کاربران در بخش خدمات است.
انتهای پیام



اشتراک گذاری

دیدگاه شما

اولین دیدگاه را شما ارسال نمایید.